Το "χτικιό" έχει παραμορφώσει τους ανθρώπους και έχει αναδομήσει την κοινωνία γύρω από την καραντίνα και την καθημερινή "Παραβίωση": μόνο το αίμα ζωντανού δότη μπορεί να κρατήσει τις πληγές των αρρώστων κλειστές. Η Τασία είναι μία δότης—Παραμάνα, εκπαιδευμένη στη Μονή Ταώ Πεντέλης να εκτελεί τον ρόλο αυτό αδιάκοπα μέχρι να πεθάνει.

Η Τασία ανακαλύπτει πως το σώμα της αρχίζει να καταρρέει. Οι θύρες της αιμορραγούν και ο αιματοκρίτης της πέφτει. Αν η Κυρία—νευρική, σκληρή, απρόβλεπτη—υποψιαστεί αδυναμία, η Τασία θα αντικατασταθεί και θα πεταχτεί στους δρόμους, όπου δεν επιβιώνει κανείς.

Το πρωί που χρειάζεται απελπισμένα αίμα για να αντέξει τη βαριά πρωινή Παραβίωση, μια δημόσια ανακοίνωση προειδοποιεί για νέα "επιδημία αίματος". Η κρυφή επίσκεψη στο φαρμακείο είναι πλέον αδύνατη. Υπό το άγρυπνο, μηχανικό, βλέμμα του Κυρίου, η Κυρία, πανικόβλητη, απαιτεί να ξεκινήσει άμεσα η Παραβίωση. Η Τασία υπακούει γνωρίζοντας ότι τα επόμενα λεπτά μπορεί να σκοτώσουν την ίδια ή να καταδικάσουν την Κυρία.