Το "χτικιό" έχει παραμορφώσει τους ανθρώπους και έχει αναδομήσει την κοινωνία γύρω από την καραντίνα και την καθημερινή "Παραβίωση": μόνο το αίμα ζωντανού δότη μπορεί να κρατήσει τις πληγές των αρρώστων κλειστές. Η Τασία είναι μία δότης—Παραμάνα, εκπαιδευμένη στη Μονή Ταώ Πεντέλης να εκτελεί τον ρόλο αυτό αδιάκοπα μέχρι να πεθάνει.

Η Τασία ανακαλύπτει πως το σώμα της αρχίζει να καταρρέει. Οι θύρες της αιμορραγούν και ο αιματοκρίτης της πέφτει. Αν η Κυρία—νευρική, σκληρή, απρόβλεπτη—υποψιαστεί την αδυναμία της, η Τασία θα πεταχτεί στους δρόμους, όπου κανείς δεν επιβιώνει.

Η Τασία σχεδιάζει να επισκεφθεί κρυφά το φαρμακείο να προμηθευτεί το αίμα που της λείπει. Όμως μια δημόσια ανακοίνωση προειδοποιεί για νέα "επιδημία αίματος". Υπό το άγρυπνο, μηχανικό, βλέμμα του Κυρίου, η Κυρία, πανικόβλητη, απαιτεί να ξεκινήσει άμεσα η Παραβίωση. Η Τασία υπακούει γνωρίζοντας ότι τα επόμενα λεπτά μπορεί να σκοτώσουν την ίδια ή να καταδικάσουν την Κυρία.