Σε έναν κόσμο όπου η καραντίνα αποτελεί όρο επιβίωσης, η Τασία προετοιμάζεται για άλλη μια μέρα υπηρεσίας ως Παραμάνα, όμως βρίσκει τις θύρες της να αιμορραγούν. Με αιματοκρίτη επικίνδυνα χαμηλό, χρειάζεται αίμα για να βγάλει την πρωινή Παραβίωση που κρατά τις πληγές της Κυρίας κλειστές. Αλλά αν η Κυρία ανακαλύψει τι της συμβαίνει όλα θα έχουν τελειώσει.

Στην "Μπριμ" οι άνθρωποι κατασκευάζονται σε αλυσίδες παραγωγής και η ταυτότητα είναι ένα κωδικοποιημένο πρωτόκολλο. Η «Επτά» είναι Τροφός—μια υπηρέτρια των αινιγματικών και ψυχρών Άνομο. Στους αποστειρωμένους διαδρόμους μιας κοινωνίας που κυβερνάται από αυστηρά πρωτόκολλα και αισθητηριακή αποστασιοποίηση, περιηγείται σε μια ζωή γεμάτη περίπλοκες στολές και απαγορευμένα αγγίγματα. Αλλά κάτω από το τεχνητό δέρμα της, μια σπίθα εξέγερσης καίει, απειλώντας να διαλύσει ένα σύστημα χτισμένο στην κλινική απάθεια και τον ψυχικό πόνο.

Στην αποπνικτική ζέστη ενός απομακρυσμένου φυλακίου, η επαφή ενός φαντάρου με την πραγματικότητα αρχίζει να κλονίζεται. Μια εξερεύνηση της απομόνωσης και της εσωτερικής πάλης, όταν τα όρια ανάμεσα στην πεζή πλήξη της στρατιωτικής ζωής και την εμπειρία μια φανταστικής, πολιορκημένης «Πόλης» αρχίζουν να διαλύονται.

Μια μεταβαλλόμενη συνείδηση περιηγείται στους διαδρόμους της βιολογικής μητρόπολης που είναι γνωστή μόνο ως "Η Πόλη". Παλεύει με την υπαρξιακή αγωνία, το βάρος της μνήμης και μια βάναυση πράξη πρόκλησης που πυροδοτεί την συστημική αντεκδίκηση της Πόλης. Μια σουρεαλιστική εξερεύνηση της ταυτότητας, της προδοσίας και της κυκλικής φύσης της καταστροφής μέσα σε ένα σώμα που είναι ταυτόχρονα σπίτι και φυλακή.